Opening AMC de Meren

Toespraak prof. Gerrit van der Wal, inspecteur-generaal voor de Gezondheidszorg, ter gelegenheid van de opening van het Academisch Psychiatrisch Centrum de Meren op 30 mei 2007.

'Bij de opening van het Academisch Psychiatrisch Centrum van dit schitterende gebouw vandaag is het goed nog eens even stil te staan bij de zomers rond de eeuwwisseling. Wie toen een landelijke krant opensloeg of naar de journaals op televisie keek, werd geconfronteerd met slecht nieuws koppen als: Inhumane crisisopvang Amsterdam, of: Psychiatrische patiënt hoort niet in cel.

Problemen in crisisopvang stapelden zich toen op. Het beeld dat naar buiten kwam was dat van onvoldoende samenwerking tussen instellingen en het ontbreken van een centrale regie. De organisaties die zich bezighouden met de crisisopvang van verwarde psychiatrische patiënten waren volgens de media de 'grip' kwijt. En dat zorgde voor veel negatieve publiciteit en paniekvoetbal.

Wellicht herinnert u zich als instellingsleiding nog, dat toen vóór elke zomer de Inspectie voor de Gezondheidszorg naar de geneesheren-directeuren van uw GGz- instellingen belde met vragen als: Wat is de situatie? Wat kunnen we de komende zomerperiode verwachten? Zijn er voldoende voorzorgmaatregelen genomen: is er voldoende opnamecapaciteit en voldoende gekwalificeerd personeel beschikbaar ?

Dat behoort nu tot de verleden tijd. De keten is op orde, want het crisisopvangprobleem is opgelost. Er is inmiddels één stedelijke crisisdienst van de grond gekomen, die uitzoekt waar een patiënt het best naar toe kan. De politie, die niet is opgeleid om verwarde personen met een psychiatrische achtergrond op te vangen, hoeft geen cellen meer beschikbaar te stellen. Dat is allemaal goed nieuws. En we weten allemaal…goed nieuws is geen nieuws.In de (landelijke media) hoorden we hier niet meer over, dus u kunt trots zijn op de bereikte resultaten. Daarbij moet worden opgemerkt dat de Bascule, wat betreft crisisopvang, nooit problemen gekend heeft. Ondanks-of misschien ook wel dankzij- dat dit Academisch centrum voor kinder- en jeugdpsychiatrie is gevestigd in een regio waar meer dan 60 procent van de jeugdigen van niet Nederlandse herkomst is. Een diverse samenstelling van het personeelsbestand is daarom een voorwaarde. Dat is een moeilijke opdracht waar hard aan gewerkt wordt. Want de door de Raad van Bestuur gestelde doelen zijn daarbij nog niet gehaald.

De inspanningen hebben geleid tot een model waarin alle partijen samenwerken en samengaan. En dat is goed. Want het is moeilijk om alle neuzen in één richting te krijgen. Ook al lijkt de oplossing voor een probleem simpel, u weet, er wordt maar al te vaak beargumenteerd waarom iets niet kan. Daardoor blijft de oplossing ver weg. Maar hierin heeft u samen energie gestoken en bent u voor een gezamenlijke oplossing gegaan, waardoor iets wat hardnekkig leek wel opgelost kon worden En dat is mooi.

Denk aan de kleine groep chronisch psychiatrische cliënten met een dubbele diagnose bijvoorbeeld. De patiënten die jaar in jaar uit grote druk op de hulpverlening leggen. Mensen die langdurig intensieve zorg nodig hebben. Waar kunnen deze mensen terecht? Vaak blokkeren ze bedden voor patiënten die acuut hulp nodig hebben en hierdoor tussen wal en schip vallen. Daar komt nu hopelijk ook een einde aan door de toekomstige bouw van een kliniek voor Langdurig Intensive Zorg, de LIZ. Er zijn 48 plaatsen waar een bekende kerngroep van mensen met chronisch psychiatrische stoornissen langdurig kunnen worden opgenomen en behandeld. Een groep van mensen die op veel plaatsen in de reguliere en categorale GGZ hun eigen leven en hun omgeving ontwrichten. Vaak zetten ze in de kliniek waar ze enkele maanden worden opgenomen al snel de boel op stelten.Vaak vinden we ze daar terug waar ze niet thuishoren: in gevangenissen, opvanghuizen, zwervend op straat. De Inspectie voor de Gezondheidszorg ziet de noodzaak in van zo’n bijzondere kliniek en heeft hiervoor dan ook een positief advies afgegeven.

De reguliere opvang, maar ook het justitiële circuit , zal veel werk uit handen genomen worden door deze beveiligde behandelafdeling, vrij van drugs, geschikt voor vaak agressieve personen met een enorme patiëntcarrière. Het is de bedoeling dat de patiënten langdurig begeleid worden door daarvoor speciaal opgeleid personeel. Het ideale doel: uiteindelijk weer op eigen benen staan.

Vandaag staan wij in een splinternieuwe kliniek, opnieuw een goed voorbeeld van gezamenlijke inspanning en samenhang in de zorg.

Dertien jaar geleden nam de raad van bestuur van het AMC en de Meren het initiatief tot de bouw van dit academisch psychiatrisch centrum. Vandaag is dat plan officieel realiteit geworden. Dicht tegen het AMC, daardoor is de intensieve samenwerking met de Bascule en de Meren een niet meer weg te denken werkelijkheid. De rechtstreekse verbinding met het AMC biedt de mogelijkheid om snel specialistische hulp in te roepen. De samenwerking is ook erg belangrijk voor onderwijs en onderzoek.

Dit Academisch Psychiatrisch Centrum kan dan ook gezien worden als een ontwikkelingsgerichte organisatie. Een organisatie die kennis deelt, en bijdraagt tot een patiëntveilige behandelomgeving. Een organisatie ook die gezien kan worden als een eigentijdse manifestatie van de psychiatrie-ook als moderne wetenschap-die zich heeft ontworsteld aan de dualistische tweespalt tussen pillen en praten.

De inspanningen van de samenwerkende GGZ- instellingen verdienen een groot compliment. De keten is op orde. GGD, GGZ Buitenamstel, Mentrum, Jellinek, AMC de Meren, de Bascule en de politie vormen nu een voldragen netwerk! Ik wens u allen succes in dit nieuwe onderkomen en ga ervan uit dat de Inspectie voor de Gezondheidszorg deze en volgende zomers niet hoeft te bellen over crisisopvangproblemen.

Zoekformulier