Vormen van geneesmiddelenreclame
Onder geneesmiddelenreclame vallen alle mogelijke vormen van reclame, zoals folders in de wachtkamer van de dokter/tandarts en TV-reclames. Ook ‘symptoomreclame’-campagnes vallen hieronder.
Symptoomreclame is reclame waarin geen geneesmiddel wordt genoemd, maar symptomen van een aandoening worden beschreven met het advies naar de huisarts te gaan. Voorbeelden van symptoomreclame zijn campagnes voor schimmelnagels, blaasproblemen en maagzuur.
Ook gunstbetoon valt onder reclame: (vergoeding voor) reizen, congressen, nascholing met diner, cadeaus en dienstverlening (lezingen, onderzoeken) die bedrijven aan artsen aanbieden.
Voorlichting of informatie valt niet onder reclame. Het verschil tussen reclame en voorlichting/informatie is soms moeilijk te maken. De kern is dat er bij voorlichting alleen informatie wordt gegeven aan mensen die daar behoefte aan hebben, en dat het geneesmiddel of het gebruik ervan niet wordt gepromoot of aangeprezen.
Of een bepaalde uiting moet worden gezien als reclame, is niet afhankelijk van de afzender. Iedereen kan reclame maken: bedrijven, maar ook artsen, apothekers, of personen.
Als u een overtreding van de reclameregels vermoedt kunt u dit per mail melden bij het Meldpunt IGZ. De inspectie beoordeelt of het de aangewezen instantie is om de melding te behandelen.
Soorten geneesmiddelen
Er zijn vier categorieën van geregistreerde geneesmiddelen, die zich onderscheiden door de manier waarop geneesmiddelen verkrijgbaar zijn: alleen op recept, alleen bij de apotheek, alleen bij de apotheek of de drogist, of in de algemene verkoop. De Geneesmiddelenwet maakt alleen onderscheid tussen geneesmiddelen die op recept verkrijgbaar zijn en overige geneesmiddelen. Of een geneesmiddel met of zonder recept verkrijgbaar is, is te vinden op de website www.cbg-meb.nl.
Soorten reclame
Er zijn twee soorten geneesmiddelenreclame: reclame voor geneesmiddelen die op recept verkrijgbaar zijn en reclame voor zelfzorggeneesmiddelen. Het is verboden om voor receptgeneesmiddelen publieksreclame te maken. Wel mag de reclame, onder voorwaarden, worden gericht aan beroepsbeoefenaren zoals artsen, tandartsen, verloskundigen, apothekers en apothekersassistenten. Reclame voor zelfzorggeneesmiddelen is toegestaan, maar ook daarvoor gelden regels.
Reclame voor receptgeneesmiddelen
Het is verboden publieksreclame te maken voor geneesmiddelen die alleen op recept verkrijgbaar zijn. Onder voorwaarden mag reclame worden gemaakt voor receptgeneesmiddelen gericht op zorgverleners en hun assistenten die geneesmiddelen voorschrijven of afleveren. Dit geldt voor reclame in de vorm van advertenties, maar ook voor bijvoorbeeld financiële bemoeienis met congressen, cadeaus, reizen en de activiteiten van artsenbezoekers. Alle vormen van reclame gericht op beroepsbeoefenaren zijn gebonden aan strikte regels. De regels gaan onder andere over de inhoud van advertenties, de waarde van cadeaus of de vergoeding voor verrichte diensten.
Reclame voor zelfzorggeneesmiddelen
Het is wettelijk toegestaan publieksreclame te maken voor geneesmiddelen die zonder recept bij apotheek of drogist te verkrijgen zijn. Wel moet deze reclame aan bepaalde voorwaarden voldoen. Het moet bijvoorbeeld duidelijk zijn dat het om een geneesmiddel gaat, en de belangrijkste gebruiksvoorschriften moeten gemeld worden. Ook mag de reclame niet specifiek gericht zijn op kinderen, of suggereren dat het geneesmiddel beter is dan andere geneesmiddelen.